Kolikte Mükemmel Bir Çözüm Aramıştım

Bugünlerde oğlumun ne kadar hızlı büyüdüğünü düşünüyorum.
Dün bir köşeye geçmiş bu çocuk ne zaman büyüyecek diye ağlarken, bugün verdiği cevaplara, yaptığı hareketlere şaşıyorum.
Kolikle ilk tanıştığımızda ne yapacağımı şaşırmıştım. Nasıl geçecekti bu günler, ne zaman bitecekti ağlamaları… İlk aksiyonum gaz damlasına başvurmak olmuştu. Bir mucizeydi benim için, çocuğum onu içince tüm sorunlar, tüm ağlamalar kesilecekti. Tabiki de öyle olmadı. Aslında hala doktorlar arasında bir tartışma konusudur gaz damlası. Ne kadar işe yaradığı ne denli sağlıklı olduğu doktordan doktora tartışılır. Neyse, gaz damlası istediğim o mükemmel performansı göstermediğinde başka çareler aramaya başlamıştım. Karın masajları, ayak altı masajları, rutin banyo saatleri… Aslında hiç biri tek başına bir işe yaramıyordu. Hepsinin farklı etkisi vardı. Ancak ben mükemmeli arıyordum. O anda soruna çare olacak o mükemmel çözümü. Hepsinin beraber uygulandığında bir çözüm oluşturabileceğini farkedemiyordum bile.
Kolik teşhisini ilk öğrendiğimizde, doktor bunun yalnızca bir gaz sancısı olmadığı dile getimişti. O dönem tam olarak ne demek istediğini anlayamamıştım. Kolik, sebebi net olmayan ancak bir kısmı gazdan kaynaklanan bebek huzursuzluğuydu. Tıpkı sebebi belli olmayan migren ağrıları gibi. Aslında bebeğin o dönemde istediği şey, huzur, anne şefkati, anne kucağı. Saatlerce olsa bile… Ancak bende bunları anlayabilecek algı yoktu. Kapatmıştım. Tek odağım ağlama sesleriydi.
Şimdi dönüp arkama baktığımda çok uzun bir süreç olmadığını görüyorum. 3 ay insan hayatında nedir ki? Göz açıp kapayıncaya geçen bir süreç. Fakat o an içindeyken, uykusuzken dünyanın en uzun saatleri gibi geliyordu insana. Ve tabi çaresiz olmak. Bebeğine çare olamamak.
Kolik korkulacak bir süreç değil, ama yorucu olduğunu söyleyebilirim. Bu sürecin tek bir doğrusuda yok maalesef. Her ailenin, her annenin ve her bebeğin kendi yolu var. Bu yüzden zor olsada en başta sakin kalmaya çalışmak çok önemli. Bebeği anlamak, ne zaman ağlıyor ne zaman sorun yaşıyor bunları gözlemlemek çözüme gitmek için iyi bir başlangıç olabilir. Mümkünse doktorunuza danışarak. Biz içgüdüsel olarak bebeğin ihtiyaçlarını anlasak da bilimsel olarak gerçekleri doktorlar söyleyecektir. Onların yönlendirmesi eşliğinde kendi yolunuzu belirlemeniz, bebeğinizi ve kendinizi rahat ettirmenizin en doğru yolu olacaktır.
Bugün geriye dönüp baktığımda şunu biliyorum: Kolik, çözülmesi gereken bir problemden çok birlikte geçilmesi gereken bir dönemmiş. Ben o günlerde sürekli doğru yöntemi arıyordum. Oysa oğlumun en çok ihtiyacı olan şey, mükemmel bir çözüm değil; sakin kalmaya çalışan bir anneymiş. Bunu anlamam biraz zaman aldı.




Comments